ابتدا ياد آوری می کنم که ارتباط بين کامپيوتر ها به سه روش ممکن است:

١. از طريق کابل شبکه (RJ-45) که برای اين نوع اشتراک به تعدادی از اين کابل ها و يک دستگاه تقسيم کننده يا HUB نياز داريد. تعداد پورت های HUB بايد حداقل يکی بيشتر از تعداد کامپيوترهای شما باشد (مگر اينکه از يکی از خود کامپيوترها برای تقسيم اينترنت استفاده کنيد). استفاده از اين کابل ها بهترين، ارزانترين و پرطرفدارترين روش برای تشکيل شبکه است. اشکال اين روش نياز به سيم کشی است.

٢. روش دوم استفاده از شبکه های بی سيم يا WiFi است که اين روزها خيلی ها بجای استفاده از کابل از اين سيستم ها استفاده می کنند. برتری اين کار عدم نياز به سيم کشی و امکان حمل و نقل است که به ويژه برای laptop ها احميت دارد. اشکال آن يکی هزينه بسيار بالای آن (چند صد دلار برای يک شبکه ساده) است و ديگری اينکه مقدار زيادی از قدرت آن بجای افزايش سرعت برای جلوگيری از اشکال در ارتباطات مصرف می شود. ولی با اين همه سرعت اين سيستم ها خوب است و قيمت بالا اشگال عمده آنها است.

ادامه مطلب را بحوانید